Eleana Bakker is 13 en als ze haar ogen dichtdoet, ziet ze zichzelf in 2032 in Australië op de Olympische Spelen staan. Bo Luttikhuis is 27 en jaagt op een plek in de internationale top 50. Twee generaties, twee fases in een carrière, maar op de baan spreken ze dezelfde taal: ambitie, discipline en plezier. Eleana interviewt haar grote voorbeeld - en ze laat al snel zien dat de nieuwe generatie eraan komt.
Dit artikel verscheen eerder in Padel2025 - Dutch Padel Week 2026 Special
Wanneer wist jij voor het eerst: padel is mijn sport?
“Ik heb altijd op hoog niveau getennist, maar ik moest noodgedwongen stoppen door een zwaar ongeluk en een daaropvolgende blessure. Dat was een grote tegenslag, maar achteraf besef ik ook hoe moeilijk het zou zijn geweest om de absolute top te bereiken. Ik ging werken voor The Padellers en zag het toen nog echt als een spelletje; leuk met collega’s een keer de baan op, gewoon voor de lol. Maar het ging heel snel beter dan ik had verwacht. Je hebt in padel al snel een succesbeleving. Als zo’n bal via het glas ineens lukt, dan denk je: hé, dit is leuk. Ik wilde weten hoe goed ik kon worden en toen is het een beetje uit de hand gelopen. Eigenlijk dacht ik dat padel me fysiek niet zou lukken, maar tot nu toe gaat het goed. Voor mij was padel echt een cadeautje na een grote tegenslag.”
Ik vond het al verschrikkelijk toen ik een keer door mijn enkel was gegaan en twee maanden niet kon padellen. Het lijkt me echt heel zuur als je zoveel moeite in je sport steekt en het daarna niet meer kunt doen. Daarom is het extra mooi dat je weer terug bent gekomen in een andere sport. Ik ben dus iets eerder begonnen met padel. Bij mij sloeg de vonk over toen ik 10 jaar was en bij mijn broer op het EK Junioren in Spanje ging kijken. Ik dacht: dat wil ik ook. Twee jaar later stond ik zelf op het EK. Supervet!
“Ik ben wel jaloers dat je al zo vroeg bent gestart met padellen. Ben jij ook begonnen met de gedachte dat het een spelletje was?”
Na het EK van mijn broer dacht ik: hoe vaak kan ik trainen? Ik wilde niet alleen meedoen, ik wilde echt goed worden. Juist dat doel maakt het leuk. Ik ben in alles wel een streber, op school ook. Alles wat ik doe, wil ik goed doen. Behalve mijn kamer opruimen.
“Dat herken ik wel. Als ik ergens voor kies, ga ik er honderd procent voor. Daarom heb ik besloten te stoppen met werken, zodat ik me volledig op padel kan richten. Ik voel dat er nog meer in zit en wil daar alles voor geven. Soms kan ik er wel in doorslaan, maar het moet natuurlijk ook leuk blijven. Niet alleen padel is een verslaving, ook de wil om steeds beter te worden – en dat kan in padel. Je kunt in deze sporten echt snel stappen maken. Dat motiveert, want het voelt haalbaar, omdat de top dichtbij is. Maar daar zijn veel trainingsuren voor nodig.”
Ik speel nu met Janine Hemmes en zij is inmiddels ook een goede vriendin geworden. Uiteindelijk gaan wij ook ooit een toernooi samen spelen, afgesproken? Dan mag jij op links."
Afgesproken! Links is goed, want ik sta meestal waar mijn partner niet staat. Ik pas me aan. Ik hoop straks ook een vaste partner te vinden met dezelfde doelen, om toernooien mee te spelen. Het moet niet alleen op de baan kloppen, maar ook mentaal. Sommige speelsters worden snel boos of emotioneel en raken dan geen bal meer, of gooien zelfs met hun racket. Als ik een paar domme fouten maak, kan ik misschien een paar seconden in mezelf balen, maar daarna moet ik wel weer voor het volgende punt gaan. Ik probeer ook altijd positief te blijven naar mijn partner.
"Wil je mij dat alsjeblieft leren? Je kunt nog zulke mooie slagen in huis hebben, maar als je mentaal niet sterk bent, dan kom je er niet. Daarom werk ik met een mentale coach. Het gaat vooral om jezelf leren kennen: waarom raak je gefrustreerd? Is het nodig? Wat kun je eraan doen? Het blijft sport: je wilt zo graag winnen, maar juist dan moet je rustig blijven."
Bij de KNLTB, waar ik met de jeugdselectie train, hebben we ademhalingstraining gekregen om rustig te blijven als het spannend wordt. Ik oefen er nu mee. Doe jij dat ook?
"Zeker. Heel belangrijk! Daarnaast heb ik met mijn mentale trainer besproken dat het voor mij het best werkt als ik taak-gericht denk. Door te focussen op wat ik moet doen, gaat de spanning bij mij automatisch weg. En dan kan ik ook lekker genieten, want het is gewoon leuk."
Dromen met je ogen open
Wat was jouw droom toen jij mijn leeftijd had?
"Ik was toen nog niet echt met ranking bezig. Ik wilde gewoon überhaupt op de ranglijst komen en vanuit daar doorgroeien. Alles stond in het teken van tennis; meteen na school ging ik naar de club om de hele avond te kijken hoe anderen het deden. En vooral ook zelf veel uren maken. Wat is jouw droom?"
De Olympische Spelen. Vroeger wou ik altijd bekend worden, maar ik had nooit bedacht om dat met een sport te doen. Ik had eerder bedacht dat ik de eerste vrouwelijke minister-president van Nederland zou worden.
"Je hebt wel grote doelen, goed hoor."
Waar zie jij jezelf over drie jaar?
"In de top 50. Ik sta nu in de top 100, dus dat is al een heel mooie stap. Dat betekent vooral investeren in mijn spel en veel toernooien spelen, want daar word je uiteindelijk beter van. Over drie jaar wil ik structureel in het hoofdtoernooi van Premier Padel staan. Waar sta jij over drie jaar?”
Over drie jaar wil ik veel internationale ervaring hebben opgedaan en spelen tegen de beste speelsters van mijn leeftijd. Dat betekent regelmatig FIP Promises-toernooien spelen, vaak in sterke padellanden. Ook wil ik dan Nederlands kampioen tot en met 18 jaar zijn.
“En als je 27 bent, zoals ik nu? Dat duurt nog wel even, maar waar wil je dan staan?”
Dan wil ik sowieso naar de Olympische Spelen zijn geweest, zo hoog mogelijk staan en Premier Padel spelen.
“Wat is zo hoog mogelijk?”
Dat is voor mij het hoofdtoernooi van de Premier Padel Tour. Het steeds stellen van doelen is belangrijk, want dan haal je het beste uit jezelf, iedere training weer. Maar het belangrijkste voor mij is gewoon lekker veel spelen en plezier hebben op de baan, dan komt de rest vanzelf.
Wat denk jij dat je nodig hebt om dat te bereiken?
“Ik heb het afgelopen jaar goede stappen gezet en veel geleerd. Nu ik vaker tegen speelsters uit de top 50 speel, merk ik vooral dat er tactisch nog veel te halen valt. Technisch zitten we in Nederland goed, dus de tactiek en het begrijpen van het spel zijn de grootste uitdagingen. Wanneer speel je welke bal? In welk tempo? Hoe bouw je een punt op? Dat zijn de details die het verschil maken. Je kunt nog zulke goede slagen hebben, maar als je ze niet op het juiste moment gebruikt, dan win je geen wedstrijden. Daarnaast moet het hele plaatje kloppen; vertrouwen in je trainers, mentaal sterk zijn, fysiek fit blijven. Als dat samenkomt, kunnen we als Nederlanders echt de wereldtop bereiken."
Ik denk dat ik tactisch nog veel kan leren. Wanneer je welke bal slaat, waarheen je die slaat en hoe je positie kiest. Moet jij ook nog op dingen letten?
"In Spanje heb ik met Juan Alday gewerkt. Hij legt de nadruk volledig op tactiek en wil dat spelers het spel écht begrijpen. Het maakt hem niet uit hoe het eruit ziet, al sla je met de andere kant van je racket, als hij maar in is en jij daarna weer in positie staat. Na deze trainingen merkte ik in wedstrijden dat we veel meer controle hadden. Het gaat nog niet vanzelf en het dwingt me om constant na te denken, maar het geeft me wel vertrouwen dat ik op de juiste manier bezig ben. Voor mij is daarom het tactische deel en het positioneren nu de grootste focus. Soms hoor je: waarom smasht ze die bal niet af? Maar als die bal terugkomt en jij staat uit positie, dan heb je een probleem. Dan kun je beter geduld hebben. Maar goed, nu moet ik die kennis ook nog goed in praktijk brengen."
De weg naar de top
Wat zou jij jonge speelsters willen meegeven?
"Verzamel het juiste team om je heen. Je kunt het niet alleen, helemaal niet als je echt naar die top wilt. Mijn management helpt me goed, waardoor ik me kan focussen op mijn padel. Een fysieke trainer, een mentale trainer, zo bouw je een heel team om je heen. Hoe meer ervaring je hebt, hoe beter je weet wat bij jou past. Ik volg altijd mijn gevoel en blijf zelf het meest kritisch. Je moet ook doelen stellen en daar naartoe werken. Het is hard werken en er komen echt momenten die niet leuk zijn, maar die momenten maken je juist sterk. Dat moet je goed onthouden. Als je door die momenten heen komt, dan ga je het verschil maken. Want sommige mensen lukt dat niet. Als het jou wel lukt, dan kun je uiteindelijk de allerbeste worden."
Ik krijg nu wekelijks vanuit de KNLTB padeltraining en fysieke training, maar ook sessies over ademhaling, voeding, slaap, samenwerken en mentale training. De trainers en begeleiders helpen ons om het beste uit onszelf te halen.
"Op dit moment heb je in Nederland voor de jeugd best wel grote kansen om de top te halen in padel, denk ik."
Wat komt er allemaal bij kijken om op hoog niveau te spelen?
"Internationaal tellen 22 toernooien mee voor je ranking, maar je speelt er meestal 25 tot 30. Veel daarvan zijn in het buitenland, dus je bent veel op reis. Dat betekent vliegen, wachten, jetlags en soms spelen terwijl je lichaam denkt dat het midden in de nacht is. Daar moet je mee kunnen omgaan. Maar als je op die toernooien staat, dan weet je waarvoor je het allemaal doet. Het is niet voor iedereen weggelegd, maar als ik jou zo hoor, dan denk ik dat jij ook een heel duidelijk doel hebt. Je bent je heel bewust van alles wat erbij komt kijken."
En het is superleuk om te doen! Het spel is altijd anders, omdat je ook nog het glas hebt. Geen wedstrijd is hetzelfde. Je wordt snel goed en daardoor wil je alleen maar beter worden - ik wel in elk geval. Wat vind jij het mooiste aan padel?
"Ik kan nog steeds genieten van het spelletje, ondanks dat ik zoveel uren maak. Het verveelt nooit en ik heb altijd zin om te trainen. Het liefst train ik meer dan ik nu doe, maar ik moet ook rusten, anders raak ik geblesseerd. Ik denk dat als je iets met zoveel plezier doet, het je uiteindelijk ver gaat brengen."